‘The End of the Tour – Innemend portret van David Foster Wallace’, in Filmmagie – # 663 – januari 2016

logofilmmagie_0David Foster Wallace had een behoorlijk bewogen leven achter de rug toen zijn duizend pagina’s tellende klepper ‘The Infinite Jest’ hem op de literaire kaart positioneerde. De jonge journalist David Lipsky werkte in die periode voor Rolling Stone en had net zelf zijn debuutroman uit. Omvergeblazen door Wallaces magnus opus, smeekte hij zijn hoofdredacteur om een interview. Het artikel kwam er niet, maar zijn ontmoeting met de excentrieke schrijver vereeuwigde hij in zijn boek ‘Although of Course You End Up Becoming Yourself’.

In ‘The end of the tour’ vergezelt Lipsky Wallace tijden de laatste vijf dagen van zijn promotour. Tussen hen in ligt een grote barrière: de permanent registrerende bandopnemer. Die muur zorgt voor wederzijds wantrouwen: Wallace vreest dat de journalist zijn uitspraken zal manipuleren, terwijl Lipsky de schrijver ervan verdenkt dat hij een publiek persona aanneemt. De biopic is één lang gesprek, enkel onderbroken door sociale verplichtingen en broodnodige nachtrust. Regisseur Ponsoldt vermijdt de spektakeldrang die Wallace in zijn meesterwerk zelf aan de kaak stelde. Autorijden en frisdrank kopen zijn zowat de enige actie; het zijn de intelligente, rake en vaak humoristische conversaties die een eerlijk portret scheppen van de gevierde cultschrijver tegen wil en dank. ‘The end of the tour’ romantiseert de tragiek van wijlen Wallace niet – de man maakte een einde aan zijn moeizame bestaan in 2008 – maar portretteert een postmodern schrijver die worstelt met de moderne samenleving.

Segel, bekend van ‘How I Met Your Mother’ en een handvol komedies, vat onder de vleugels van Ponsoldt de essentie van Wallaces literaire werk: scherpe ironie, een ongezonde obsessie voor popcultuur en uitzonderlijke observaties van de samenleving. De chemie met Eisenberg is intrigerend: Lipsky gelooft niet in de authenticiteit van de kwetsbare man, omdat zijn eenvoud de magie van een briljant auteur breekt. Uit die sceptische houding schemert een mengeling van bewondering en afgunst. Wallace is van nature de auteur die Lipsky wil zijn, terwijl Wallace vooral iemand anders wil zijn. ‘The end of the tour’ is een uitstekende literatuurfilm voor wie wil begrijpen hoe grote auteurs de werkelijkheid omzetten in een meesterwerk: door er niet boven te gaan staan.

end of the tour