‘Comme un avion – Peddelende melancholie’, in Filmmagie – # 656 – augustus 2015

logofilmmagie_0Podalydès is een boeiend filmmaker, die menselijke emotie beredeneerd  en toch natuurlijk vormgeeft. In ‘Bancs publics’ miste die aanpak nog finesse en coherentie. ‘Adieu Berthe’ was vlotter verteerbaar. Dezelfde thematiek – verlangen naar het onbekende – confronteert hij met ongerepte natuur in ‘Comme un avion’, een lofzang op verstilling. Midlifecrisisser Michel is verzot op vliegtuigen, maar meer dan het luchtruim is het vrijheid die lonkt. Tot hij de kajak ontdekt: een gestroomlijnd frame, net als zijn geliefde vliegtuigen, maar minder onbereikbaar. Michel schaft een exemplaar aan, geeft zijn Rachelle een afscheidskus, en vertrekt op solotrip. Bestemming: open zee.

De poëtische cinematografie van Mathon nodigt uit alles te laten vallen en te leven van natuur, liefde en een sporadisch glas absint. Podalydès op zijn beurt is grootmeester van de melancholie. Hij bereikt tijdloosheid door de tijd zelf buitenspel te zetten: haast verdwijnt eens een mens zijn geest loskoppelt van dagelijkse realiteit. De regisseur strikte een bijzondere cast. Zijn broer Denis en ‘Adieu Berthe’-oudgediende Arditi spelen mee, de laatste als  goed gekke parodie op zichzelf. Maar het indrukwekkendst zijn de drie vrouwen: een vertederende Sandrine Kiberlain, een imponerende Agnès Jaoui en de ravissante Vimala Pons als zomerse kers op de taart.

Michel belandt in een idyllische herberg, uitgebaat door de ruimdenkende Laetitia. Telkens hij van dit pas ontdekte paradijs wegpeddelt, mislukt door eigen schuld of stom toeval. Als moderne maar allesbehalve heldhaftige Oddyseus is de gezette graficus in het net van Laetitia gevangen. Enige verschil: hij wil het maar al te graag. Michel houdt van zijn vrouw en misleidt haar niet graag met kiekjes uit toeristische folders. Maar het is hun uitgestippelde leven dat hem beklemt. Herwonnen vrijheid brengt hem tot rust, een kalmte die geen vliegtuig hem kon geven. Tot hij ontdekt dat digitale foto’s gps-locaties bevatten. Hoe groot ook de betovering, Odysseus moest ooit terugkeren.

Met ‘Comme un avion’ regisseerde en schreef Podalydès een luchtige en vooral intelligente komedie. Met oog voor zijn omgeving vat hij gemis in zoveel kleinheid dat het innemend wordt. Alles is tot op het detail gestileerd, om verstild verlangen te puren uit een heerlijk banaal verhaal.

Comme un avion