‘De Surprise – Het ultieme reisbureau’, in Filmmagie – # 656 – juli 2015

logofilmmagie_0‘We worden allemaal ouder. Mensen zullen steeds meer van onze dienst gebruik maken.’ Die dienst, dat is de discretie van een familiebedrijf dat reizen naar een ‘betere wereld’ aanbiedt. Met andere woorden: de dood. In tijden waar het euthanasiedebat oplaait en zelfdodingcijfers behoorlijk hoog liggen, is ‘De Surprise’ een luchtige kijk op bewust sterven, en leven.

Na de dood van zijn moeder wil steenrijk edelman Jacob van Zuylen de With uit het leven stappen. Probleem: voor zelfdoding heeft hij moed noch privacy. Als hij het bedrijf van mr. Jones ontdekt, zijn die problemen van de baan. Hun promofilmpje lijkt die voor een morbide Sunjets: een hilarisch flitsend reclamepraatje voor een enkele reis richting paradijs. ‘We zijn een reisbureau dat een reis aanbiedt die je maar eens in je leven maakt. Ben je klaar om te reizen?’ Mr. Jones biedt hem tegen riante vergoeding een perfecte dood met dierbare in de buurt. Jacob blijkt van het avontuurlijke type. Hij kiest voor de surprise; de optie waarbij je enige garantie overlijden is, zonder benul wanneer en hoe. Belangrijk: de klant moet zijn dagelijkse routine aanhouden. Net daarin faalt Jacob. De wereldvreemde miljonair wordt verliefd op Anne. Eens de procedure is ingezet, is echter geen weg terug. Samen gaan ze op de vlucht voor het zelf gekozen einde.

Oscarwinnaar annex regisseur Mike van Diem verfilmt dit liefdesverhaal frivool en slaagt er in de keuze tussen leven of dood ongedwongen en fijngevoelig aan te kaarten. De komedie speelt met kleine kanten van het leven waarin schoonheid schuilt. De dialoog is snel, snedig, en allesbehalve realistisch. Met reden, want die humor in taal en montage zet van het begin een herkenbare toon. De interactie tussen van Koningsbrugge en Verbaan is opgewekt en jachtig. Dat tempo weerspiegelt de boodschap: als je niets meer te verliezen hebt en elke dag je laatste kan zijn, stel je je voor meer open en verleg je grenzen. Niet bijzonder origineel, maar in ‘De Surprise’ werkt het. De emotieloze manier waarop iedereen over sterven praat is tegelijk amusant en confronterend. Niet alles is even fris. Melodrama steekt af en toe de kop op, in de vorm van de trouwe eenzame bediende Muller. Zijn personage moet voor diepgang en duiding zorgen, maar die uitleg is wat overbodig en breekt de sfeer. Dat terzijde, is ‘De Surprise’ een opbeurend stuk komedie.

De Surprise