‘Man Up’, in Vertigo filmmagazine – juni 2015

axt4wgt2_400x400Bijna vijftien jaar geleden gaf Bridget Jones de gefrustreerde, alleenstaande dertigjarige vrouw een gezicht. Tijd voor een soort van herneming, moeten Ben Palmer en Tess Morris gedacht hebben. Die laatste baseerde zich bij het schrijven op een anekdote uit haar eigen vrijgezellenleven.

Nancy (Lake Bell) ontmoet op weg naar de huwelijksverjaardag van haar ouders Jessica. Die vierentwintigjarige hoort de biologische klok van haar reisgenote tikken, en laat een relatiehulpboek achter. Net dat boek maakt haar herkenbaar op een blinde date onder de klok van Waterloo Station. Nancy komt er toevallig langs en Jack (Simon Pegg) beschouwt haar als zijn afspraakje. Impulsief waagt Nancy zich aan een bewogen namiddag.

Bell speelt een onbeholpen, vuilbekkende versie van Bridget Jones. In de gouden jaren van het genre kon je een vierendertigjarige vrijgezelle ongestraft als hopeloos geval bestempelen. Maar in tijden waar feministes schoon schip maken met de laatste kruimels seksisme, is dit stigma behoorlijk vrouwonvriendelijk. Net als de titel.

Palmer laat Nancy net die persoon zonder Facebook zijn. Dat vraagt van Jack een lekker ouderwetse speurtocht om haar terug te vinden. De film knipoogt dan ook nostalgisch naar romcoms waar notitieboekjes vaste attributen waren, bowlen perfect was voor een eerste afspraakje en je een blind date nog niet googelde. Dat maakt de film een tikkeltje interessanter dan soortgenoten: ze moeten elkaar echt leren kennen.

De New Yorkse Bell hanteert een niet onverdienstelijk Brits accent. Het zoutloze script laat echter weinig ruimte voor geloofwaardige interactie tussen de twee vrijgezellen. Toch maakt ze lauwe grappen draaglijk door haar haast natuurlijke sociale stunteligheid. De luchtige komedie draagt herkenbaarheid en respect voor de hoogdagen van de romcom hoog in het vaandel – Morris is onmiskenbaar When Harry met Sally-adept.

Man Up is nooit echt romantisch, nooit helemaal grappig, maar op zijn minst vermakelijk.

 

 

 

 

 

>>KLAP

Met een opvallend Bridget Jones-gehalte steelt een relationeel wanhopige Lake Bell andermans blind date. Ben Palmer knipoogt in deze makkelijk weg te kauwen romcom speels naar de gouden jaren van het genre. Al kan de titel doorgewinterde feministes tegen de borst stoten.

Regie Ben Palmer
Cast Lake Bell, Simon Pegg, Rory Kinnear, Ophelia Lovibond
Speelduur 1u28
Vanaf 10 juni in de bioscoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s