‘Peter De Roy – Het belang van het tactiele’, in Kwintessens – jaargang 23 – nummer 1 – maart 2014

Kwintessens 2014.1

Kent u werk van Peter De Roy? Zeker wel: u hebt het nu onder ogen. Want Peter ontwierp dit nummer van Kwintessens. Samen met Betty Reyniers vormt hij SignBox. Daarnaast maakt hij typografie opnieuw tastbaar in de letterpress-studio Tipozero. Zijn atelier is symbolisch gelegen op de hoek van de Plantin- en Moretusstraat in Brussel. Peter studeerde vrije grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Gent. Hij koos bewust voor zelfstandig werken: “Bij een bureau ben je aangewezen op een facet. Ik werk graag zonder tussenpersonen en wil het geheel doen: van het eerste gesprek tot het eindproduct.”

Peter ziet vormgeving niet als een extra laag, maar als een zoektocht naar de best passende weergave. “Je moet meedenken over vormgeving. Dan zit je liefst vroeg samen, voor de drukker vaststaat.” Persoonlijke stijl is voor hem ondergeschikt. “Ik ben bang van mensen die na twee jaar een omschreven stijl hebben. Stijl veroudert sneller dan papier en moet groeien uit de praktijk.”

Hij wil een tekst zo toegankelijk mogelijk maken. Daarbij houdt hij rekening met zowel de opdrachtgever als het publiek. “De jaarbrochure van de Filharmonische Vereniging van Brussel bevatte meer dan 300 concerten per jaar. Dan moet je in het kluwen van informatie een wegwijzer bieden.” Peter werkt wel meer voor de culturele sector, voor opdrachtgevers als Kunsten en Erfgoed, en de Vlaamse Opera. Hij maakte ook de catalogus Schildersbrieven voor het Museum voor Brieven en Manuscripten. In 2007 won hij de Plantin-Moretusprijs met een publicatie voor Les Ballets C de la B. Daarnaast werkt Peter voor de overheid, het onderwijs en de grafische sector. “Maar de aanpak verschilt niet: je luistert naar wat je moet vertellen en wilt dat zo goed mogelijk doen. In de culturele wereld moet je je wel harder profileren.” Hij gaf ook enkele milieurapporten vorm. “Je komt in zo’n milieu terecht door de mensen met wie je werkt. En werk voor een bepaalde sector brengt nieuwe opdrachten voort.”

Na 25 jaar achter een computerscherm wilde Peter met zijn handen aan de slag. De ruimte in de Plantin-straat maakte dat mogelijk. Zo ontstond lerrerpress-studio Tipozero. Hij werkt er zowel met losse loden letters als met clichés van digitale bestanden. Tipozero huisvest ook risomachines van het printlab Rosi van het collectief PTTL. Dat digitale stencilen is populair bij jonge kunstenaars. De kleuren zijn direct en helder. De combinatie van riso en letterpress is een interessante kruisbestuiving. Publicaties met de scherpte van offset, de kleurensterkte van riso en de ambacht van letterpress, zijn unieke fysieke objecten. Daarin ligt volgens Peter de toekomst: “Als drukwerk wil overleven tussen alle bulk, is vooral het tactiele belangrijk.”

Kwintessens Peter de Roy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s