De leeuwenstemmer en de harmonie der dingen (gepubliceerd in Extaze literair tijdschrift, nummer 9, 2014-1)

extazebanner3

Majeet en Zemar ontmoetten elkaar voor het eerst in 1982. Toen al leefde laatstgenoemde ondergedoken in Bhalwal, nabij Sargodha. Hij werd gezocht door de autoriteiten en zijn voormalige werkgevers. De ontmoeting met Majeet was voor hem erg welkom. Zemar,  de leeuw van Aqcha, ging sinds zijn zevende gebukt onder een bijzondere kwaliteit: die van de mannenliefde. De krachtige bruut was jarenlang loyaal geweest aan de leerlooierij van baas Yawar, waar hij zware bundels sleurde van de vlezer naar de laven. Honderden keren per dag legde hij dit oneffen pad af, en wanneer het werk erop zat, vulde hij de kuipen opnieuw met de run die hij maakte van gemalen schors en water.

Het zware labeur hield de immense man kalm. Mensenschuw als hij was, maakte de routine zijn leven makkelijk. Zemar was niet op zoek naar meer uitdaging. Zijn geaardheid bezorgde al voldoende onontkoombare obstakels om opgenomen te worden in de Pakistaanse samenleving. Door zich aan een routine over te geven, slaagde hij erin zijn homoseksuele neigingen te onderdrukken en te ontkennen. Hij was een religieus man.

Althans, dat was hoe Zemar zichzelf zag. Een mens is nu eenmaal wie hij is, en een maatschappij die zijn pionnen wil kneden naar een gemeenschappelijk evenbeeld creëert trieste verhalen. Zo gebeurde het ook voor Zemar. Hoe graag hij ook wou voldoen aan de hoge eisen van de samenleving, een mens kan zichzelf niet uitschakelen. Het begon met het risico van geparfumeerde brieven en onschuldige nachtelijke gesprekken. Na verloop van tijd volstond dit niet meer en maakte de natuur zich van de jongeman meester.

Malika, dochter van baas Yawar, betrapte de innemende reus in 1979 in innige omhelzing met de veertienjarige staljongen Raheem. Voor het verwende kind was deze ontdekking een welgekomen afwisseling tussen het spel in huis en de wandelingen door de looierij. Hoe Zemar haar ook smeekte hem niet te verlinken, het hooghartige wicht lachte smalend en klapte kirrend in haar handen. Hij viel op zijn knieën. Hij had het eerder gezien, medelijden voor mannen als hij was zijn buren vreemd. ‘افسوس کی بات ہے, heb genade,’ huilde hij angstig. ‘Mijn leven is niets waard als baas Yawar dit weet.’ Zijn verschrikte lotgenoot maakte zich snel uit de voeten, de reusachtige Zemar verslagen achterlatend.

De ruwe gigant trilde als een rietstengel. ‘Wij zullen angst werpen in de harten van wie geen moslim is’, zo wil de Koran. Zemar had zichzelf echter zijn hele leven gezien als een trouwe dienaar van de profeet. De angst die in zijn hart geworpen werd, verstomde hem dan ook en raakte iedere vezel in zijn veel te grote lijf. Hij  jammerde. Malika schreed hem triomfantelijk tegemoet en knielde langzaam voor hem neer. Ze greep hem tussen de benen en nam zijn lid met beide handen. Even kneep ze lieflijk, alvorens luidkeels de naam van haar vader te roepen. Zemar gaf haar een harde klap en rende naakt de wildernis in.

Vanaf dan was alles anders. Pakistan was niet langer meer zijn vertrouwde Pakistan, maar een wildernis waarin hij werd opgejaagd en nagefloten. Hij werd de veel te grote, naakte leeuw.

LEES MEER

Extaze 9

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s